زنده به ننگ

 

از صمیم گمشده

 به کسی که نمی شناسم

ما رانده شدیم

از آسمان

به بهشت

و نه خداوند

که ما

 زمین را ساختیم

  دست بر دیدگان یکدیگر

جهنم سوزان 

 و امید عبث که از لهیب زمین 

سلاح برنده ایمان

 باز گرداندمان

به مکان خدایی 

در ما پرسه می زند

 رویاهای گمشده آدمیان مرده ای 

 با جهالت عالی

مغروق کتاب های بیگانه،

اوراد نامفهوم مکرر

 باز خواهیم گشت

 بی شک

 به همین مسافت از خدا

 به همین بعد دقایق غمگین

در مکانی دیگر

 رویای درخت های پر بار

 جوی آب های آتشین

 شک بیهوده است

 که دور نخواهیم شد

 و آسمانی

 

/ 1 نظر / 7 بازدید
آبتین فراهیم زاد

درود بر شما قطعا" همین گونه خواهد شد و به تعبیرش ما خیلی راحت تر از آن هست که در گو شمان خواندند[گل]