قسم

میان مردمان بی تن پوش

افق های خون رنگ

و همهمه ی ترس 

گم شده ام

رو به سمتی که می گویند

خدا آن جاست

و پی من و تو می گردد

خود را پنهان کن

در پس کالبد ها

دوباره از یادم ببر

    و به هیچ سیبی

          دندان نزن

            قسم می خورم

               که پس از فرو نشستن هر آتش

                     برپیکرم 

                        تو را

                         عاشق

                             باشم

 

 

 

/ 1 نظر / 4 بازدید
زبیده حسینی

سلام جناب سپهر افغان دعوتید به نگاه تاویلی و تحلیلی به کتاب مدادها شب را افقی می کشند سید زبیده حسینی ( چاپ اول 91 ناشر :هنر رسانه اردیبهشت ) / خسرو بنایی با مهر و احترام